Łojotokowe zapalenie skóry – epidemiologia

Łojotokowe zapalenie skóry zostało pierwszy raz opisane w 1887 roku. Jest to zapalna choroba skóry, występująca powszechnie i obecna u około 1-3 % populacji. Choroba może wystąpić u ludzi w każdym wieku, niemniej jednak najczęściej zapadają na nią ludzie młodzi, zwłaszcza mężczyźni. Niemowlęta w pierwszych trzech miesiącach życia również dosyć często chorują na łojotokowe zapalenie skóry, jednak w przypadku tej grupy wiekowej przebieg choroby jest łagodniejszy.

Istnieje wiele hipotez na temat czynników wywołujących łojotokowe zapalenie skóry, zarówno u niemowląt, jak i w pozostałych grupach wiekowych, gdyż bezpośredniej przyczyny lub zespołu przyczyn nie udało się ustalić do chwili obecnej mówi dr n. med. Igor Michajłowski, prowadzący renomowaną Clinica Dermatologica w Gdańsku.

Czynniki wpływające na łojotokowe zapalenie skóry u niemowląt

U niemowląt upatruje się związku choroby z nadmiernym funkcjonowaniem gruczołów łojowych. Już w okresie płodowym, od 17 tygodnia komórki łojowe produkują lipidy, a komórki te pozostają bardzo aktywne przez cały okres życia płodowego. Dzieje się tak prawdopodobnie na skutek następstwa androgenowego pobudzenia komórek łojowych w ostatnim trymestrze ciąży. Związku z łojotokowym zapaleniem skóry u niemowląt upatruje się również w obecności grzyba Candida albicans na skórze oraz w stolcu. Zaburzenia odporności o różnej postaci również są brane pod uwagę, jako przyczyna łojotokowego zapalenia skóry u niemowląt. O wzajemnych powiązaniach między tymi czynnikami może świadczyć występująca u niemowląt z zaburzeniami odporności choroba Leinera, będąca zespołem objawów takich, jak ostre łojotokowe zapalenie skóry, biegunka, opóźnienie wzrostu i rozwoju.

Czynniki wpływające na łojotokowe zapalenie skóry w pozostałych grupach wiekowych 

W pozostałych grupach wiekowych, oprócz teorii na temat zakażeń grzybiczych C. albicans czy wzmożonej aktywności gruczołów łojowych, hipotez na temat czynników wywołujących łojotokowe zapalenie skóry jest więcej. Wśród nich rozpatruje się możliwość zakażeń bakteryjnych oraz grzybiczych grzybem drożdżakowym Malassezia furfur.  Rozpatruje się również możliwość pewnego wpływu czynników takich, jak zanieczyszczenie powietrza, złe nakrycie głowy, nadmierne promieniowanie słoneczne czy podrażnienie skóry wywołane kosmetykami.                                                                                                                                                                 Na podstawie badań z ostatnich lat wykazuje się pewne związki łojotokowego zapalenia skóry z nieprawidłowościami i zaburzeniami immunologicznymi. U pacjentów z łojotokowym zapaleniem skóry występuje zwiększona liczba komórek NK1+ i CD 16+ w połączeniu z aktywacją dopełniacza oraz wzrostem ekspresji interleukin prozapalnych, czego konsekwencją jest wzmożona reakcja zapalna w skórze typowa dla łojotokowego zapalenia skóry.