Odmiany trądziku odwróconego

Trądzik odwrócony jest chorobą przewlekłą o bardzo nieprzyjemnym i uciążliwym przebiegu. Zmiany skórne początkowo mają postać bolesnych zapalnych guzków, przypominających czyraki. W dalszej fazie choroby wykwity powiększają się, drążą w głąb, wreszcie pękają, tworząc przetoki i blizny oraz bliznowate pozaciągania. Choroba atakuje najczęściej pachy, ale zmiany pojawiają się również w fałdach pod piersiami, fałdach pachwinowych, na mosznie, wzgórku łonowym i wargach sromowych większych. Typowe dla trądziku odwróconego zmiany obserwuje się u pacjentów także w kroczu, okolicach odbytu, na pośladkach czy w dole łokciowym i podkolanowym. Przetoki mogą drążyć aż do powięzi głębokiej, a blizny występują na wszystkich przydatkach skóry i mogą tworzyć również bliznowate pozaciągania. Bez blizn goją się wyłącznie małe zmiany.

Trądzik odwrócony – postacie choroby 

Gdy u pacjenta występują nieliczne wykwity trądzikowe mówi się o łagodnym przebiegu choroby. U pacjentów z bardziej zaawansowaną postacią choroby obserwuje się  przewlekły ból i cuchnący wysięk. Przy dużej ilości wysięku z wykwitów w okolicy odbytu i pachwin niekiedy konieczne jest stosowanie przez pacjentów pampersów. Nieestetyczny wygląd zmian oraz nieprzyjemny zapach powodują, że pacjenci chorzy na trądzik odwrócony są odrzucani przez społeczeństwo, mają problemy ze znalezieniem i utrzymaniem pracy, co w konsekwencji jest przyczyną problemów natury psychicznej i może doprowadzić np. do alkoholizmu.

Trądzik odwrócony – czynniki ryzyka       

Z badań wynika, iż to mężczyźni częściej niż kobiety zapadają na trądzik odwrócony. W grupie podwyższonego ryzyka zachorowań znajdują się również osoby z nadwagą i palacze tytoniu. Obserwuje się również związek pomiędzy zachorowaniami na trądzik odwrócony, a podrażnieniami skóry w wyniku tarcia przez odzież, goleniem czy epilacją włosów. Trądzik odwrócony rzadko występuje przed okresem pokwitania, a u niektórych kobiet przebieg choroby zaostrza miesiączka.

Trądzik odwrócony – diagnostyka różnicująca                                                                                                                       

Trądzik odwrócony jest chorobą mieszków włosowych i gruczołów łojowych, budzącą wiele wątpliwości diagnostycznych. Ponieważ w początkowej fazie choroby wykwity na skórze mają postać bolesnych zapalnych guzków, pacjenci bardzo często zamiast na trądzik odwrócony leczeni są na czyraki.  Głębokie ropnie z przetokami występujące w trądziku odwróconym należy z kolei odróżnić od objawów choroby Crohna, promienicy czy gruźlicy. W przypadku trądziku odwróconego na owłosionej skórze głowy należy wykluczyć zakażenie grzybami z rodzaju Trichophyton, a także inne postaci zapalenia mieszków włosowych. Blizny, które w przebiegu trądziku odwróconego tworzą się na karku, należy różnicować z mającym łagodniejszy przebieg acne keloidalis.

Obraz histopatologiczny w trądziku odwróconym                                                                                                  

Biopsję jako metodę diagnostyczną w trądziku odwróconym stosuje się rzadko, najczęściej badaniu poddawany jest materiał pobrany w czasie operacji. Obraz histopatologiczny choroby charakteryzuje się głębokimi ropniami skórnymi wokół mieszków włosowych, obejmującymi również inne przydatki skóry i skórę właściwą pomiędzy nimi. Proces zapalny może szerzyć się na owłosionej skórze głowy aż do powięzi. Obserwuje się również ziarniniaki, podobnie jak przy ciele obcym, często z pozostałościami włosów.